خانم «زینب تایلور» از استرالیا كه برای شركت در كنفرانس بین المللی فاطمه شناسی (اراك)شنبه 21 ژوئن وارد ایران شد، آنقدر صادقانه و دلنشین از عواطفش گفت كه دلم نیامد بسادگي از كنار آنها عبور كنم.
او خود را اینگونه معرفی میكند: «من از دهكده های متفاوت از اینجا، در كشور استرالیا به ايران آمده هام. در آنجا مسلمانان انگشت شمارند. من قبلا مسیحی بودم تا اینكه یك دوست ـ به عنوان موهبتی الهی ـ مرا با كتب اسلامی آشنا كرد. آن كتابها برایم جذاب بودند...»
و البته جذابترين اين كتابها، مهمترين آنها بود: «هنوز مسلمان نشده بودم كه قرآن را مطالعه كردم. حسی كه به من میداد مشخص ميكرد كه این كتاب زمینی نیست، آسمانی است. قرآن را ابتدا انگلیسی و بعد به عربی یاد گرفتم. سپس زندگی حضرت رسول را مطالعه كردم. من قدم به قدم اسلام را شناختم».
شايد اگر شما هم زينب تايلور را ببينيد، اندك شك و شبههاي درباره حقانيت اسلام در ذهنتان نماند: «اينك حال من، حال اطمینان است. با تمام وجود ایمان دارم كه اگر یك چراغ هدایت در دنیا باشد آن اسلام است».
وقتی از مشكلاتش در استرالیا از او می پرسیم بسیار متأثر میشود. شاید محدود شدن رابطه با خانواده و دوستان نزدیك سابقش ـ پس از مسلمان شدن ـ سختترین مشكل وی باشد. زينب میگوید: «این خودش جهاد است. مردم آنجا اغلب از دیدن نوع پوشش من شوكه میشوند. خیلیها مرا مسخره و طرد میكنند. تعداد مسلمانان در منطقه ما بسيار كم است و این وضع مرا بسيار دشوار ميكند. رسانهها با آيين من تناسب ندارند، بنابراين آنها را تقریباً از خانه حذف كردم. با آن دسته از دوستان سابق كه امكان ادامه ارتباط نبود هم قطع رابطه كردم».
تايلور با لحني آميخته از "فخر" و "زجر" اضافه ميكند: «من اولین زن محجبه در منطقه خودم بودم. من برای آنها عجیب هستم و آنها به جای اینكه بخواهند مرا بشناسند مرا مسخره میكنند! اما من در همهي این سختیها یك دلخوشی دارم كه آنها ندارند و آن "اسلام" و "قرآن" است. من با كسانی در ارتباط هستم كه آنها از آن محروم هستند ؛ من "خداوند" و "اهلبیت" را دارم».
اين بانوي مسلمان و مستبصر استراليايي از كمبودها نيز سخن ميگويد: «امكانات اسلامي در محل سكونت من كم است. كتاب در مورد دین اسلام در آنجا بسیار كم است. زندگی برای من در آنجا سخت است. با اینهمه، من مسافتي طولانی طي ميكنم تا فرزندانم را در یك مركز آموزشي خیلی كوچك اسلامی بگذارم، چون من یك مادرم».
زينب تايلور كه به عنوان يك زن انديشمند شيعه براي شركت در كنگره فاطمهشناي به ايران دعوت شده است عليرغم تمامي اين رنجها، گفتگو را با اين كلمات اميدوارانه به پايان ميبرد: «با تمامي اوصافي كه گفتم، خوشحال و خوشبختم ؛ چرا كه همراه با همسر و فرزندانم در دریای بیكران اسلام زندگی میكنیم».
www.abna.ir
ادامه مطلب
+ نوشته شده در 19 فروردين 1388ساعت 14:36 توسط نادر چهاردهی
| نظرات (0)
